Luyện nghe bài hát Aprhodite

Sommigen zeggen dat een leugen is
Dat Aphrodite uit de zee werd geboren
Sommigen zeggen dat haat de is
Jammer hen maar die zijn verloren
En ik weet niet bij wie ik hoor
Ik er maar wat tussendoor
Het is dat ik mezelf niet zo goed ken
Nu ik eindelijk zie wie je bent
Het kan zijn dat een vermomming is
En dat alles een is
Van de
Het kan dat vriendschap een excuus is
Om niet te verliezen in eenzaamheid
En ik weet niet goed wat ik denken
genoeg zelfs in overvloed
Ik zeg dit met een trillende
Nu ik eindelijk zie wie je bent
In elke voorbijganger schuilt een
Wanneer wij zo vervreemd van elkaar
Is het de voor bezit of voor verlies
Misschien zijn we daarom wel zo bang voor
Ik zou kunnen zeggen dat ik heb
Ik zou kunnen zeggen dat ik verloren ben
Want weet je dat ik in je heb
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk
Je ik ben en man van weinig woorden
Als het over het diepste van de ziel
Maar sinds de dag dat je mijn hart
Viel die zo maar in het niet
En hier staan we dan aan de van de zee
Daar heb je het schip en het ons mee
Misschien het geluk
Misschien doet het
Als we eindelijk zien wie we zijn
Als we zien wie we werkelijk zijn
En er geen middelen meer nodig zijn
Geen stof geen geest niets van het bestaan
Maar eeuwig in het onbekende zijn opgegaan
Dan leven we als een oude legende
Waar 's avonds aan tafel van verhaald
En ik dat degene die de verteller is
Eindelijk wie hij werkelijk is
Als we zien wie we werkelijk zijn