Cradh ar a phsadh is ar buachaill g an tsaoil; Nr bhfearr dbhta cailn beag n 'bean agus puntai li? mhr shneachta n shiobtha nr dheas a bheith comhr li Seachas a' cailn dubh dubh bui sa chuid puntai agus i ag gearn go gar.
Nach mise a bhi aoibhinn ssta, ag l gan lan, N gur chuireas mo mhr ins an fhainne, agus ar chlr d 'n chlir: Fuair m an bhean a bh i ndn domh, ach m t, gr mo chro, Ach cailin bu a bhios ag srannfa, is ag tarraingt tsuisin li.
An oiche udai rinneadh mo chleamhans, dar a char mhian liom , Gealladh naoi mb domh le cailin dubh bui gan scimh, Gealladh naoi mb fichead le cailin dubh bui gan chill, Ach mo mhairg gur phs m i is ainnir na gcraobh mo dhiaidh.
D Mairt a rinneadh mo chleamhnas, mo is m'amhgar gar, mise cmhairle mo mhuinntir - is pirt mhr do mo aibhleas ; Psadh mise go cinnte ar na mn gan scimh, Is trua nr 'mo chnair m sul a thug m mo gheall arrimh.
Nuair a thim i dt faire no trraimh 's na hoganai diom, "Caid mar a t 'n psadh no 'n mothionn t d'oige d claci"? Sim is loebha go mothaim go mr faraoir, Is an t udai nach bhfuil psta gur t spirt an staoil.
Is mise nach fadh dichille da bhfuigheadh mo chile bs; An iche a dfagfainn 's a' chr i fhin mo shith; Cheanninn maith eadai, hata 'gus line bhn, Chuirfinn mo sa phleisir agus thgfaidh dhom buaireamh 'n tsaoil.