Luyện nghe bài hát De Drie Klokken

Verscholen 't groen der bomen
Ligt ver van hier een gehucht
Daar wordt een jongetje
De sterren twink'len in de
Zijn kust hem in vervoering
Er werd zo op komst gehoopt
Morgen men hem vol ontroering
't kerkje waar hij wordt gedoopt

En de klokken luiden
Blijde klonk hun
En zij duiden hun luiden
Op een
Een wereldburger is
Een leven in 't heelal
Nog onschuldig
door liefde reeds omgeven
In dit aardse

Na jaren, tussen 't groen der
in dat dorpje, ver van hier
Werd 't een stoere kerel
Zijn is zo trots en fier
hij vond de vrouw van zijn leven
Zijn mooiste droom weldra uit
Morgen leidt hij haar 't altaar
En dan is zij z'n liefste

En de klokken luiden
Blijde klonk hun
En zij duiden hun luiden
Op een
Door 't uitgesproken
Zijn zij man en vrouw
Zullen zij hun verder
Samen strijden, samen
op hun woord van trouw

't Is en rust heerst er op aarde
Als in klein gehucht
Een man, die 't leven gaat
twink'len sterren in de lucht
Zijn stervensuur is
Een stem zacht: " 't Is volbracht"
Door kind en wordt hij gezegend
En naar z'n laatste rust

En de klokken luiden
Droef hun klank van
En zij door hun luiden
Op een
Het van 't leven
Is 't en 't gaan
Altijd mensenharten
't Zij van vreugd', 't zij van
Als de klokken slaan
De klokken