Luyện nghe bài hát Işıklar

Kahrımdan üzereyim
Saatime bomba düzeneği
Patlamaya hazırım oku
Acaba benimle gelir mi
Gidiyorum meçule
Bu zorum
Ama kolay feragat ağrı yok
Sadece boşluk her gün
çizdi yol
yok
Bu bi akıl almaya benzer
Ama konu derin o merakını bi giderir
steril
Üzülme bi torba bi deri kalsa da bu deli
Lazım olanı verir ağzın
İcabına en has biçimde
hadi bu bok işin içinden

Kılı kırk yararak ve
Bir köşeye otur al notu
Yap soru sorma
ederler
Mazallah ilan ederler deli
Kim firar
uçar ensesi
Bunun en metaforu
Dişler ve
O zaman uzağa hayal etme
Otur bir değişim olur mu dersin?
Benim ilhamımın yok
İltihap dolu günlerimin
Ruhunu bozan
İrfanın talip olan neylesin?
Hiç değmesin dertler izimi sürmesin
İstersin, olmuyor bilirsin ki
İnsansın, buna zor vermesi

Işıkların sönmeden, olmadan
kırışmadan
Gör, yak, tut!

Dudakların kilitli
Ziyan gel
Hislerim
karanlıktan evvel

Işıkların sönmeden, pişman
kırışmadan
Gör, yak, tut!

Dudakların kalsın
etme gel
Hislerim
Sök karanlıktan

yenilerini (?)
Bekler
hiç beklenmedik an
İster
Ver ona
En olmaz dediğini alacak elinden
İstediğin şekil at
Çöküşünü kaç kez bu yerküre dizlerimin
Yok iliklerini dondurur
Yaşa korkunun
Sen ki bu korkuluk
Kendi hayatına doğrultulmuş bi bu soluduğun
her öldüğünde
Yaşamak sana olduğundan
gidemediğin her an kerbela
Sana bekler koltuğunda
bitmiş şişeler
Sen gibi bitmişse
adımı eşeler geçmişini neşter ile beleşe
Her annesi pekişirken
seviş
Aklınla
dönüşecek acı bi neşen bu
Dostluğu traş herkesin aldığı aynı bu ilişkiden
her anı domino taşı gibi yıkılıyor ama
Bu son bak
bulamayacaklar
İçime olaraktan
İstediğim anı yaşıyorum kırarak
sığınaktan
Bok dünyanızı bakarak yakacaklar!

sönmeden, pişman olmadan
Ellerin
Gör, yak, tut!

Dudakların kalsın
Ziyan gel
tutuşmadan
Sök karanlıktan

Işıkların sönmeden, olmadan
Ellerin
Gör, yak, tut!

kilitli kalsın
Ziyan gel
Hislerim
karanlıktan evvel

Işıkların sönmeden, pişman
kırışmadan

Dudakların kilitli
etme gel
Hislerim