Luyện nghe bài hát Pamiętniku

Yo, tu Leszek. Dobry pamiętniku
Dawno nie pisałem, skręcę kilka spliffów
Otworzę I wygonię kota na dwór
ja I Ty, podzielimy tę noc pół na pół
Mam złą jesień to nie żal
Tak już jest, wiem, psychikę hartowałem jak
Spokój zaginiony, jak Graal,
Dni znikają, świat przez szybę zza
pamiętniku wiesz, że to nie skarga
To wymiana, litera za tik tak z zegarka
z emocji wypalany lutownicą niech boli
Warszawskie Antki nie
I jeśli to wzmacnia szkielet
Wzmacnia, ale spala w proch cząstkę Ciebie
Za dużo toksyn jakbym się w kwasie
Nie chcę pluć jadem I maczać w kwasie

Drogi pamiętniku, chwila o rapie
Jedna metafora, panczlajn na tysiąc
Jeśli są zmęczeni - zróbcie przerwę
Za wodzów, za wielu Indian chce grać na bębnie
Usiądź na ławce, popij
Stawiaj znaczki na I połącz słowa z werblem
Rap uczeń, I aktywista
Raper głupek, raper prostak, faszysta
Kurwa, pamiętniku, o co
Wiem, maraton jest fajny, ale nie musi biegać
Nie wszyscy zejść z drzewa
Stuhr kłamiesz ziom, od dzisiaj nie każdy może
Wkurwiony Paganini
Ale wiesz pamiętniku, że gdy to tak trzeba
Ortodoksja, bo się pokroić za rap
Riposta dla tych, którzy z dumy na rap
Za wiele ego, jakbyśmy nie byli
Mam dość tego, zabijam świeżością
Mam dość agresji, zamachów na
Na kulturę, której imperatyw to szacunek
ES Zet A Ce U eN E Ka - jeśli nie znasz znaczenia, to ziom w złą grasz
Partaczysz, kozaczysz, ja się tym skokom
I rozumiem to - ustawiłem tak wysoko
Za wielu architektów - mało
Za mało fanów - nas sami krytycy
Za wielu profesorów - studenci w las
Za wiele sporów - za mało utworów
Drogi pamiętniku, daj mi jeszcze
To dla mnie ważne, to w każdej mojej żyle
Mówię rapem, rapem
Myśli I przelewam je na papier
Taki świat sobie wyśniłem
I każde "bla bla", to "bla bla"
Bo gdy Bóg jest ochroniarzem, to oszukasz diabła
Więc po chodzę jak nieśmiertelny
Jak miasto, semper fidelis - zawsze

Miasto, pamiętniku, ja zabiorę Cię nad Wisłę
pić, palić, gadać, wspominać, myśleć
To inne dni, inny ja, inna Warszawa
Bez niej, jeśli nie ona o niej
Biła się pamiętniku, ja patrzyłem z
To boli, to obowiązek stać obok I wytrwać
Lekarze mówią - może odejść, różne mówią
Może je stracić, bo trwało tak długo, życie
Łapie się ostatnich chwil, jest
Lecz widzę, że iść wolałaby je przejść od nowa
Użyła go co? Starczy, finisz, meta
Wiem pamiętniku tak jest, ale to nie detal
Nie pytaj o nią, kiedyś wyjmę z
Historię o w czasach zagłady
Aniołach z Warszawy, sile I dumy
Namiętnościach I wierze, która kruszyła w mury
Pamięć pamiętniku, relikwię
Pamięć o po mieście, małej ojczyźnie
myśl, szanuj matkę, spełniaj marzenia
Kochaj życie jak wariat, wal w jeśli trzeba
Podpal świat dla tej jednej - w cholerę
serca - dni na ziemi nie mamy za wiele
Mógłbym tak długo,
Nie mam słów tyle, nie ma dni tyle, tyle kartek w
Aleja Róż pamiętam, będę tam,
Z nią, bandą małych żyjąc morowo
Z biglem, stołeczne Antki z szkoły
nie ma mowy, nie zawracaj pan głowy

I tak to działa, wspomnienia to
Strzał - padam w gruzy, na rana
doświadczenie ponoć uczy, pamiętniku
Los kuje, ja czasem zastanawiam
Czy wstanę kiedy padam
Od losu pstryczek w nos, od życzliwych
"Będzie dobrze" - spierdalaj... weź idź z naiwnym pogadaj
Git, życie jest, starczy nie
Biorę - dziękuję, I dalej się
Ból sny na jawie, dziwna kombinacja
Aktor ról, szatan dziś kąpie mnie w atrakcjach
Tysiące słów, na Dżibril
Noc spokoju, pamiętniku, noc I modlitwy
On na skrzydłach, miasto razem
Sypiąc słowa wam do snów w marzeń
Doktor Parias ale też super bohater
Wyrzutek, ideowiec, co nagi przed światem
Yo, tu Parker choć nie Peter, ja tkam sieć z liter, żyję w chmurach to parter
Słowa, czas, barter, pół serio, pół
Pół na pół z bitem, wódka, sok, pół na pół, boom, takie życie
Pamiętniku, wszystko, świat jest dziwny
Czasem nie wierzę, dla naiwnych
Nie kumam, wolno jeśli tylko coś umiesz
Pierś medali warta gdy masz pusto w rozumie
13-latka, zamknij pysk, przyjmij
Za rękę z nią ale chodzić na huśtawki
Zatruwasz jej czystość sobą, miała potem
Dreszcze gdy choć przejdzie obok
Miej świadomość, mówimy o do diabła
Nie żądam linczu ale obrońcy idźcie do
Smutna prawda, miłość,
pamiętniku po wybojach moralności jazda!

To nie dla mnie pamiętniku, się za mały
Ślepy niemal kaleki, 700 wagi
Może nie kumam, nie pasuję I drażnię
Nie wiem jak poruszać I mam jedynie wyobraźnię
Nie losu, to nie obojętność
Wygrywam, mam sosu, umiem w chwili dostrzec piękno
Wierzę w to, że serce nie myli
Nazwij to jak chcesz, wyśmiej, ja twój pesymizm
Wiara to skarb, bez wiary wola jest jedynie
Niewypałem, skarbem w
Prawda, wielu boi, chce się schować
Też lubię marzenia, nie chcę w złudzenia
Zmieniać się, pracować, bić w stal
Zanim dom z kamienia, dać jej ten zbudowany z
- pamiętniku, wciąż jestem fanem
Solo Dolo jak Kid Cudi w zimnym łóżku nad