Ech loossen fauchen, ech bleiwe léiwer oft de Stommen, well jidderee tauchen, mä bal keen ass fräigeschwommen. Ech soen et just eemol, kanns de net vernennen, ech sinn ebe eng Tefals-Pan, ech loossen näischt ubrennen.
Eis Influenze krute mer aus dem Papp Kollektioun verierft, Hiphop ass Musek, et ass ee Gefill, wat ee lieft. An eis Sprooch net aus, et ass jo kee Latäin, genéiss eise Sound op der Couch an engem Wäin.
fëllen däi Kamäin, well um Mikro sinn ech bësseg, well de Schlauch drëpst, bleift deen heite flësseg. Also stëppel net, du Krëppel, ech lénken dengem i den Tëppel. An steet...
Ouere kréien Aen, wann ech de Beat mat menge Wierder fierwen. Wat wëlls de man, wann ech aus der Realitéit eraushiewen? Dat geet un all oder Bonzekand, komm op eise Frequenzen a fill dech wéi d'Alice am Wonnerland.
Meng Sënner reesen d'Land ewéi an der Bibel d'Nomaden, ech balancéieren um dënne Fuedem, do wou sech en Equiliber erwaarden. Fir zielt de Moment, mäi Lifestyle ass improviséiert, d'Haaptsaach, d'Beats si kee Plang, wat muer passéiert.
Ech netze Gorgée, fir aus mir erauszeklammen, de wäert elo aus sengem Nascht verschwannen. D'Flilleke gespëtzt, a prett fir an der z'erbléien, hie seng Erfahrunge mécht, ma da loosst hien och fléien.
Probéieren Dag fir Dag, d'Lat méi héich ze leeën, wann ech op der Landkaart Flecke verdeelen. Et reenen Dünger fir den hongerege Buedem, och wann d'Pänz u Chrëschtdag rëm iwwerlueden.
Ech mole mäi Numm an de Schnéi an dëser Wanterzäit, a wann d'Kand jäizt, da weess d'Mamm, et ass erëm souwäit. De Kueb ass rëm do an ëmkreest Eck, de Monopol vum Sproochgesang de Scholesch Eck.