Luyện nghe bài hát Den Décken an den Dënnen

Et wor en décke räiche Mann,
mat enger Pai, vun all Stierflechen dach nëmmen dreeme kann.
hat e Bouf, et wuar en Eenzelkand,
dee zwar keng Léift, mä dofir ee gefëlltene Kontostand.
De wuar Chef, Workoholic an fricorientéiert,
seng Famill wuar him egal, ass dohi vegetéiert.
Hien hat jo seng Sekretärin, him seng Flënt poléiert,
dowéinst huet hie seng Fra vläit ni richteg geléiert.
Well déi sëtzt doheem a kräischt an d'Kappkëssen,
mä wëll eise räiche Mann am Endeffekt näischt wëssen.
Hie bréngt de mat heem, dat rengegt säi Gewëssen,
an aus deem Grond soll him den Aasch këssen.
Hien hält sech fir "The Man" , mä ass am just e Stéck Schäiss,
awer gutt protze mam Schäin, mä fir wuar keng Zäit.
huet vläit de Status, den Ego an ass zimlech räich,
mä um Enn vum laangen Dag ass trotzdem näischt.

Et wor eemol en Här, en Aarbechter geheescht,
mä trotzdem e sou Muenches am Liewe geleescht.
En huet geschafft fir e moere Mindestloun,
en hat e futtisse Réck, mä dat e Chef dach net déi Boun.
Schaff a stéi all Moie fir Profit op,
a fro net erëm no Paierhéijung, du hues dach en Niewenjob.
Währenddeems säi Chef am wuar, seng Nieschen ze vergolden,
wuar hie biergsteigen op säi Mount Everest, mat Scholden.
Hien hat Gedold an huet éiweg op Gléck gewaart,
mä gutt, datt hie seng Famill, eenzege Liichtbléck, hat.
Si hunn alles fir hie gemaach, wéi alles fir si gemaach huet,
hie scho laang um Enn, hätt en net hier Léift gespuert.
Da spillt Geld jo keng Roll, mä dat just deen, deen es huet
a sou huet en nach Zäit un der Fläsch verbruet.
Deen aarme Mued huet mat geballtene Fäischt,
och wann hien et hätt, bleift hien trotzdem näischt.

Mär liewen an enger Gesellschaft, déi a Schichten aklasséiert,
et klëmmt nëmmen an der Leeder, deen am meeschten akasséiert,
ass d'Wuert, wat een dagdeeglech héiert,
e Liewen als Marionett, wou um Enn dach verléiert.