Luyện nghe bài hát Den Décken an den Dënnen

Et wor eemol en décke Mann,
mat enger Pai, vun där all Stierflechen nëmmen dreeme kann.
Hien hat e Bouf, et en Eenzelkand,
dee zwar keng Léift, mä dofir ee gefëlltene Kontostand.
De Papp Chef, Workoholic an fricorientéiert,
Famill wuar him egal, déi ass dohi vegetéiert.
Hien hat jo seng Sekretärin, him seng Flënt poléiert,
dowéinst huet hie seng Fra vläit ni schätze geléiert.
déi sëtzt doheem a kräischt sech an d'Kappkëssen,
mä wëll eise räiche Mann am Endeffekt näischt wëssen.
Hie bréngt de Fluuss mat heem, dat säi Gewëssen,
an aus deem Grond jiddereen him den Aasch këssen.
hält sech fir "The Man" , mä ass am Fong just e Stéck Schäiss,
awer gutt mam Schäin, mä fir d'Famill wuar keng Zäit.
Hien huet de Status, den Ego an ass zimlech räich,
mä um Enn vum laangen Dag ass hien näischt.

Et wor eemol en Här, en huet geheescht,
mä trotzdem huet e sou am Liewe geleescht.
En huet haart geschafft fir e Mindestloun,
en hat e futtisse Réck, mä dat pickt e dach net déi Boun.
a stéi all Moie fir mäi Profit op,
a fro net no enger Paierhéijung, du hues dach en Niewenjob.
Währenddeems Chef am gaang wuar, seng Nieschen ze vergolden,
hie biergsteigen op säi Mount Everest, voll mat Scholden.
Hien hat Gedold an huet éiweg op Gléck gewaart,
mä gutt, hie seng Famill, säin eenzege Liichtbléck, hat.
Si hunn alles fir hie gemaach, wéi alles fir si gemaach huet,
hie wär scho laang um Enn, hätt en net Léift gespuert.
Da Geld jo keng Roll, mä dat seet just deen, deen es huet
a sou en nëmmen nach Zäit un der Fläsch verbruet.
Deen aarme Mued huet mat geballtene Fäischt,
och wann hien et hätt, bleift hien trotzdem näischt.

Mär liewen an enger Gesellschaft, déi a Schichten aklasséiert,
et klëmmt nëmmen an der Leeder, deen am meeschten akasséiert,
Gläichberechtegung ass d'Wuert, wat een héiert,
e Liewen als Marionett, wou um Enn jidderee verléiert.