Luyện nghe bài hát Şehir

Bu şehir insana kuruyor
Bu şehir uzak kılıyor
Bu şehir hayli yoruyor
Bu şehir insanı hep

Bu şehir insana tuzak
Bu insanı uzak kılıyor
Bu şehir hayli yoruyor
Bu şehir insanı hep

Senin için her şiir
Bu bedenin olsa
Bak bir ömrü işte bu şehir benim
Bir atmış ki gönlüm
Yosun tutmuş limanda kalmış toprağında var
çocukluğum ve geleceğim
Bağlamış elimi kolumu ne kadar uzağa gitsem de
Ne kadar ona Ben o kadar uzağım
her taraf tuzak her bir yer yalan
Tutulmamış ki hiç hep yalan dolan var

Bu şehir insana kuruyor
Bu insanı uzak kılıyor
Bu şehir insanı yoruyor
Bu şehir hep kandırıyor

Bu insana tuzak kuruyor
Bu şehir uzak kılıyor
Bu şehir hayli yoruyor
Bu şehir hep kandırıyor

Gel bu şehrin havası böyle
Aynalar
Bu şehrin dört bir ayna var
kandırır ki anlamazsın
Verilen sözler
Belki yarına umut
bu şehir unutturur
Bazen hatırlatır ve güldürür
Birgün birgün öldürür
Bir türküdür bu duyduğun senin
Dikenli ve yaşanacak bir gündün
Bu şehirde bu şehirde söndüm

Gel biz şehrin havasına uymayalım
Birbirimize verdiğimiz sözlerin hepsini
Birde şehirli türkü karşılıklı seninle
Şehre inat üstüne dert koymayalım, ayrılmayalım

Gönül bir bağlanmış ki
Her güneşli gün ve her geceyi özler o da bizim gibi
Kardeşiz biz sanki yağmuruyla
Ağaç gibi bağlı kopmaz özümdür o bilinmez
Sözüm var and bir günde dört mevsimmiş
Bu şehir benim mi bu şehir bizimmiş
Pes etmedik umutla yürüdük işte aynı yolda
Bırakmam, terk etmem, ben bu şehirden

Bu şehir insana kuruyor
Bu şehir uzak kılıyor
Bu şehir insanı hayli
Bu şehir insanı hep

Bu şehir insana kuruyor

Gel bu şehrin havası kalsın tuzakla dolmuş her yer yorulmuş tüm bedenler acep neden?

Bu şehir hayli yoruyor

BIRAKMAM TERKETMEM BEN BU ŞEHİRDEN!!!