Luyện nghe bài hát Şehir

Bu insana tuzak kuruyor
Bu şehir uzak kılıyor
Bu şehir insanı hayli
Bu insanı hep kandırıyor

Bu şehir insana kuruyor
Bu şehir uzak kılıyor
Bu şehir insanı yoruyor
Bu insanı hep kandırıyor

Senin için her şiir
Bu bedenin olsa
Bak bir ömrü vereceğim işte bu benim
Bir demir atmış ki
Yosun tutmuş limanda toprağında servetim var
Anılarım çocukluğum ve
Bağlamış elimi kolumu ne kadar gitsem de kopamadım
Ne kadar yakınsam ona Ben o uzağım
her taraf tuzak her bir yer yalan
Tutulmamış ki hiç birsöz hep dolan var

Bu şehir tuzak kuruyor
Bu insanı uzak kılıyor
Bu insanı hayli yoruyor
Bu insanı hep kandırıyor

Bu şehir insana kuruyor
Bu şehir insanı uzak
Bu insanı hayli yoruyor
Bu şehir hep kandırıyor

Gel bu şehrin böyle kalsın
Aynalar
Bu şehrin bir yanında ayna var
Alımlıdır ki anlamazsın
Verilen unutulur
Belki umut olur
bu şehir unutturur
Bazen hatırlatır ve güldürür
yaşarken birgün öldürür
Bir bu duyduğun senin için
gül ve yaşanacak bir gündün
Bu şehirde bu şehirde söndüm

Gel biz şehrin hiç uymayalım
Birbirimize verdiğimiz sözlerin tutalım
Birde şehirli tutturup karşılıklı seninle
Şehre inat dert üstüne dert koymayalım,

bir bağlanmış ki sorma
Her güneşli gün ve her geceyi özler o da bizim gibi
Kardeşiz biz sanki ıslanan
Ağaç gibi kökünden bağlı kopmaz o bilinmez
Sözüm var and bir günde dört mevsimmiş
Bu şehir benim mi bu şehir bizimmiş
Pes etmedik umutla yürüdük işte hergün aynı
Bırakmam, etmem, ben gitmem bu şehirden

Bu insana tuzak kuruyor
Bu şehir insanı kılıyor
Bu şehir insanı yoruyor
Bu insanı hep kandırıyor

Bu şehir insana kuruyor

Gel bu şehrin havası böyle tuzakla dolmuş her yer yorulmuş tüm bedenler acep neden?

Bu insanı hayli yoruyor

TERKETMEM BEN GİTMEM BU ŞEHİRDEN!!!